ساده و پنهان

بعد از این همه سال، تازه فهمیده‌ام که زندگی کردن برای خودم را بلد نبوده‌ام و آگاهی به آن، مساویِ انجامش نیست. البته، چیزی که من می‌خواسته‌ام با چیزی که «زندگی کردن برای خود» در مفهوم آن به ذهن می‌رسد فرق داشته...

زندگی من برای خودم، باورِ توانایی‌هایم است. پنهان نکردن آن‌ها برای پیدا شدن و پیدا ماندن دیگران است. عصیان نیست، اما دست برداشتن از سرکوب خود است تا فقط بتواند هم‌قد خودش باشد، هم‌قدر آن‌چه که هست بازخورد بگیرد و از طرف من، ارجمند و محترم باشد. چیزی به همین سادگی که از خود دور می‌داشتم.

خیلی بیشتر از آن‌چه که دیده‌ام و قدر دانسته‌ام، توانسته‌ام. از این پس یادم می‌ماند.